آریان صدایی بود که تو سکوت سال های نوجوونیمون پیچید و شد صدای عاشقانه های نسل ما. ما با آریان پرواز کردیم، خندیدیم، گریه کردیم، با آریان عاشق شدیم، خلاصه تلخ یا شیرین، ما با آریان زندگی کردیم!
حالا آریانی ها بعد از چند سالی دوباره برگشتن و مثل همیشه می دونن هوادارانشون چی می خوان.
آریانی ها آریانی برگشتن، به همون سبک قدیم خودشون. ولی نه اشتباه نکنید! هیچ کدوم از آهنگ های این آلبوم تکراری نیستند. اصلا تکراری نبودن تنها چیزیه که تو کارهای آریان تکرار میشه!

آریانی ها در "بی تو، با تو" نشون دادن که نیاز و سلیقه ی جامعه شون رو خوب می شناسن و این رو در آهنگ هایی مثل "من اگه جای تو بودم" و " نوری تا ابدیت" می بینیم. آهنگ دیگه ای هم هست به اسم "اون روزا" که در اون آریانی ها داستان شکل گرفتن گروهشون رو تعریف می کنن، از جمع شدن دوستای قدیمی دور هم میگن و از سختی هاشون که خیلی کار جالبی شده!

مثل همیشه شعر های آریان پر از عشقه و احساس، پر از امید و پر از زندگی! شنیدن بعضی از این آهنگ ها اونقدر حس خوبی به آدم میده که نا خود آگاه لبخند می زنید! در این آلبوم خبری از ضد ترانه هایی نیست که فقط به لعن و نفرین معشوق بینوا می گذرند، چهل و هفت دقیقه و سی و نه ثانیه سرشار از عشق و امید!

شعر های آریان از سروده های سعدی و حافظ نیست، این ترانه ها رو زن ها و مردهایی هم سن و سال ما، هم دوران ما و از جنس ما گفتن که شاید شعرای بزرگی هم نباشن(!) وهمین سادگیه که کارهای آریان رو از بقیه متمایز می کنه، آریانی ها شاعر نیستن ولی ترانه هاشون از ذهنمون بیرون نمیره!!

به جرات می تونم بگم که آریان اعتبار موسیقی پاپ ما در جهانه، شاهد این ادعا هم ایستادن یکی از افسانه های موسیقی دنیا در کنار جوونای آریان و هم صدا شدن با اونا و اومدن اسم آریان به عنوان تنها نمایده ی موسیقی پاپ ایران در International Who’s Who Popular Music 2006 هستش که نینف امیر خاص در باره اش کاملا توضیح می ده.

این آلبوم چهار قطعه ی تصویری هم داره که آهنگ مشترک آریان و کریس دی برگ یکی از اونهاست، واقعا چیزی جز این که فوق العاده است به فکرم نمی رسه! در یکی دیگر از ویدئوهای این آلبوم اعضای آریان خاطراتشون رو از کنسرت های داخلی و خارجی برامون تعریف می کنن به همراه بخش هایی از این کنسرت ها و سفرهاشون، اینجا آریانی ها رو فقط با گریم و در حال خوندن نمی بینید، بلکه داستان خستگی ها، شادی و مشکلاتشون رو از زبون خودشون می شنوید و حتی آریانی ها رو در حال هل دادن ماشین می بینید!!

حرف آخر این که این آلبوم یک کار استثناییه!

منبع: آهنگ سرا/ آرزو مقدس/بهراد ایزدی