زمستان سال 1998
میلادی بود زمانی که برای اولین بار علی پهلوان،
آقای پیام صالحی را ملاقات کرد ، هر دو آنها در ارتش خدمت سربازی را بسر می بردند
. در طی این دوره , ایندو بیشتر به علاقه مندیهای
یکدیگر آشنا شدند , هردو شعر می گفتند ، آواز می سراییدند ، گیتار می نواختند و
میخواندند .
و این دوران زمانی بود که آنها شروع موسیقی پاپ ایران را بعد از
انقلاب اسلامی مشاهده می کردند . هردو به این فکر افتادند که چه موقعیتی بهتر از
این و تصمیم گرفتن تا فعالیت خود را در این ضمینه آغاز کرده ولی با شیوه و سبکی
متفاوت.
برای نهادینه کردن شکلی از این موسیقی , گروه موسیقی
پاپ با نام " گروه آریان " تشکیل دادند .
آریان اولین گروه در این سبک و نوع بعد از انقلاب اسلامی بود
.
برای شروع گروهی متشکل از آواز ویولن , گیتار به
سبک ایرانی, دو خواننده اصلی با لحن و نوایی متفاوت و در پشت این نواها آوازی از
خانمها بعنوان همخوان تشکیل شد . علاوه بر این , غزل ها از بافت مخصوص با عباراتی
ساده طراحی شدند تا یک طیف گسترده ای از جامعه را جذب کند .
بر این اساس گروه با این ترکیب شروع کرد :
علی پهلوان ( خواننده و گیتاریست اصلی ) / پیام صالحی ( خواننده و گیتاریست
اصلی ) / سیامک خواهانی ( ویولن ) / محمد رضا گلزار ( گیتاریست ) / برزویه بدیهی (
ضرب و پرکاشن ) / شراره فرنژاد ( گیتاریست و همخوان ) / ساناز کاشمری ( همخوان ) و
سحر کاشمری ( همخوان ) .
در ابتدا تصمیم گرفته شده بود که , شهروز فرنژاد ( برادر شراره )
بعنوان نوازنده صفحه کلید و پیانو زن همکاری کند اما بسبب داشتن شغل پیشین و سابقه
کاری , نینف امیرخاص ( نوازنده صفحه کلید , ارگ زن آشوری ) در مکانی از سوی
سیامک معرفی شد تا جایگزین او شود و گروه تمرین هایش را با او از سر گرفت . بسبب
فقدان در درام زن و ویولن سل در گروه , نیاز به اجراء این ریتم ویژه روی
پیانو و ارگ بود .
برای بالا بردن سطح کیفی اجرائی کار گروه تمرینات مداوم و بسیار
زیادی را انجام داد و تصمیم گفته شد تا مجوزی برای برگزاری اجرای زنده از وزارت
فرهنگ و ارشاد اسلامی گرفته شود .
بعد از زمانی , گروه موفق شد تا مجوز شعرها را بگیرد ولی در گرفتن
مجوز و اجازه از شورای موسیقی وزارت ارشاد ناکام ماند .
در این زمان
, پیام صالحی با کمک دوستانش موفق شد تا کنسرتی
را در جشنواره خرید جزیره قشم ( منطقه آزاد ) تدارک ببیند که هیچ درخواست و مجوزی
برای اجرای آن نیاز نبود .
سرانجام
در 22 نوامبر سال 1999 گروه به روی صحنه رفت و بدون هیچ چشم
داشت مالی نمایش خود را اجرا کرد . اجرا بقدری موفقیت امیز بود که مسئول اداره
کننده موسیقی این مراسم بعد از چند روز مجدداٌ از ما برای اجرا دعوت کرد , بدیهی
است که این بار با پاداش همراه بود .
در طی این دوره , امیرحسین مستعد بعنوان گیتار باس ( بم ) به ما ملحق
شد.
فیلم اجرای ما توسط برخی تولید کننده های موسیقی مورد قبول قرار گرفت و در
یک روز خوب دو تن از شرکت ترانه شرقی به محلی که ما درآنجا تمرین میکردیم ( زیرزمین
منزل آقای پیام صالحی ) برای دیدن اجرای زنده ما آمدند , که یکی مدیر شرکت
ترانه شرقی ( که در حال حاضر مدیر گروه آریان ) و دیگری شریک ایشان آقای محمدرضا
احمدیان ( موسیقیدان ) بودند .
بعد از مذاکرات , برای تهیه آلبوم و اجرای کنسرت قراردادی بسته
شد .
در این زمان , گروه آریان با مدیریت شرکت ترانه شرقی توانست مجوز
اجرا روی صحنه را بگیرد و در اول آوریل سال 2000 در تهران به روی صحنه رفت
.
ضبط آلبوم اول
از گروه کامل شده بود و این آلبوم با نام " گل آفتابگردون " منتشر شد
.
برای اولین بار , پوستری آمیخته از گروه موسیقی دیوارها را پوشانده بود و
در هر مغازه موسیقی این پوسترها روی ویترین مغازه ها بود و آوازهای این آلبوم از هر
گوشه ای شنیده میشدند .
آریان کارهایش را به سبب نظریه جدید و کاری نو و شجاعت و دلاوری که
داشت به بازار عرضه کرد و با اعتماد به نفس بازاری جدید برای موسیقی بوجود آورد و
به سرعت پیشرفت کرد و در رده اول موسیقی پاپ ایران قرار گرفت .
بعد از آن علیرضا
طباطبایی بعنوان درام زن به ما ملحق شد بطوریکه که یک بهبود بنیادی در اجرای زنده
از گروه بدست آمد .
محبوبیت آریان با آلبوم دوم , که در ژانویه سال 2002 منتشر شد
دوچندان شد بطوری که گروه آریان بیش از 250 کنسرت را در شهرهای مختلفی از ایران
اجرا کرد همانند :
تهران , کیش , قشم , بندرعباس , قزوین , سلمان شهر , کرمان , اصفهان , یزد
و رشت .
موفقیت گروه در حدی بود که فراتر
از مرز رفت
. دراین زمان محمدرضا احمدیان از شرکت ترانه
شرقی جدا شدند و محمدرضا گلزار کسی که محبوبیت زیادی نزد عموم داشت , وارد
عرصه سینما شد و از فعالیت های خود در گروه کاست .
آریان اولین کنسرت برون مرزی خود را در منامه ( بحرین ) اجرا کرد و
با موفقیت در این کنسرت , کنسرت بسیار موفقی را در دوبی ( امارات متحده عربی
) برگزار نمود .
بعد از این رویداد , محمد رضا گلزار رسماٌ گروه را ترک کردند و به
فعالیت خود در صنعت سینما ادامه دادند .
در ادامه موفقیت های کنسرت ها در تهران , کیش , لندن , کلن ,
مونیخ , هامبورگ و بویژه کنسرت بسیار شاد و خیرخاهانه ای که در برلین و روز
بعد از حادثه زمین لرزه بم انجام شد توجه رسانه ها را بطرف خود جلب کرد و
گزارش آن از شبکه های تلوزیونی پخش شد . گزارش این اجرا از کانال های خبری آلمان
پخش شد .
بعد از این بهترین گیتاریست ما برای ادامه تحصیلات ایران را ترک کرد , و
تعداد اعضای اصلی گروه به 9 نفر کاهش پیدا کرد .
در این راه آریان به طرف یک افق جدید حرکت کرد تا موسیقی پاپ ایران را به
دنیا بشناساند راهی را که عرب ها و موسیقی دانان ترکیه ای قبلاٌ برای معرفی
موسیقی خودشان انجام داده اند .
در این مرحله آریان آلبوم جدیدش را مهیا کرده , که
"تا بینهایت" نامیده شده , و برای رقابت با گروه های خارجی و نشان دادن کیفیتی ,
برتر آلبوم جدیدشان را در یکی از بهترین و معروفترین استودیوهای
ظبط و تهیه در انگلستان با صرف بیش از 20 برابر هزینه و زمانی که در تهیه
آلبومهایشان در ایران می گذاشتند تهیه کردند ، و این آلبوم به همراه دو مجموعه
تصویری در لوح فشرده بعنوان هدیه عرضه شد .
با گسترش این آلبوم گروه آریان نامزد جایزه
بین المللی شبکه رادیوئی بی بی سی 3 شد و این اولین حضور موسیقی پاپ ایران در جهان
است بطوریکه نامزد جایزه جهانی موسیقی می شود .
در حال حاضر این
آلبوم در نمودار پرفروشترین آلبومها در ایران قرار دارد و این آلبوم
توسط یک شرکت کانادائی و پرآوازه به نام GEMMY MUSIC
RECORDS توزیع شده است
.
Arian4u.Com
And ArianFans.Com
پایگاه هواداران گروه آریان
برگرفته از سایت رسمی گروه آریان
